Natuur-lijk!

Ik geloof in de natuur…
Ja duhuh, dat doet iedereen.. Toch?!

We staan vandaag de dag anders behoorlijk sceptisch tegenover ons vertrouwen in de natuur. En dan bedoel ik niet alleen het bos, de bloemetjes en de bijtjes, maar vooral ook onze eigen natuur:

Dat prachtige en complexe mechanisme dat vanuit zichzelf (!) alle systemen binnenin ons en ook nog eens met de context om ons heen op elkaar weet af te stemmen. Efficient en energiezuinig. Een mechanisme waar de meest ingewikkelde computer nog een puntje aan kan zuigen.

Steeds vaker maak ik het mee dat we alleen nog durven geloven in deze natuur wanneer iets wetenschappelijk is onderbouwd.

Ik denk dat vertrouwen in de eigen veer- en herstellende kracht van lijf en brein als een continuum essentieel is voor autonomie en ervaren zelfregie van en over de eigen gezondheid.

Ik las laatst dat er onderzoek was gedaan naar de breinactiviteit van mensen die een paar dagen in de natuur verbleven… Wat bleek? Het brein van deze mensen was rustig en in balans! Meen je…

Als we dan graag onderzoek willen doen naar ‘natuur’ laten we dan breinen in kantoortuinen onderzoeken. Dan weet je snel dat we daar in elk geval mee moeten stoppen..

Wanneer we de natuur haar werk laten doen komt het, in de meeste gevallen, goed. Heus niet altijd maar dat is ook zo, misschien wel zeker zo, in het geval dat je de natuur tegenwerkt.

Er is wel ruimte voor nodig. Kijk naar een appelboom. Ze heeft water nodig, grond, en licht. Dat zijn de voorwaarden. Erna gaat het vanzelf. De appelboom wil appels maken en doet dat, vanzelf. Laat het met rust.

Bij mensen werkt het precies zo. Geef ze ruimte en ze gaan doen waar ze goed in zijn. Ze delen dat en zijn er anderen mee van dienst. Beide blij.

Een betekenisvol leven, zinvol, vol van zin, is de grootste gezondheidsmaker gebleken die er is! Het klinkt zo logisch en dat is het ook.

Maar is dat niet wat te gemakkelijk? Zeker. Het is zelfs zo gemakkelijk dat we er met zijn allen dagelijks aan voorbij gaan en veelal doen wat niet dichtbij die betekenis, die zinvolheid ligt, ver weg van onze talenten. Door onszelf en anderen die ruimte te ontzeggen, steeds minder dichtbij onze natuur te leven, letterlijk en figuurlijk, voelen steeds meer mensen onrust.

Ooit een appelboom horen klagen dat hij liever peren had gemaakt of die eigenlijk mooier vindt?

Ons brein raakt verontrust, zo niet chagrijnig, wanneer we de dingen doen die niet bij ons horen. In dat geval komt het met ongemakken, symptomen of zelfs ziekte: Het omgekeerde van ‘vrij bewegen met plezier’.

De key-question is: wat heeft iemand (nu) nodig om (weer) te komen tot vrij bewegen met plezier? De puzzel van Beweegruimte.

Het antwoord hierop (natuurlijk gegeven door diegene zelf) geeft inzicht, is waardevol en heel duurzaam. Het is DE bron van de ervaring van gezond-zijn, al dan niet in aanwezigheid van ziekte, beperkingen of minder florissante omstandigheden..

Hoe simpel het ook klinkt, het is waar en het is nog gratis ook.

Vertrouwen dus, in ons eigen bewegen.

One comment

  • Fantastisch omschreven Juut! Zo mee eens. Fijn dat jij woorden geeft aan mijn visie. Ik heb je blog meteen gedeeld op mijn ZuiverZijn retreat FB pagina

Geef een reactie

Your email address will not be published.

top
X