In deze tijd van het jaar vliegen de goede voornemens je om de oren. 1 januari voelt als een lege bladzijde waarop je nieuwe doelen kunt zetten en jezelf nog eens extra “aan” kunt zetten. Maar helpt dat je echt vooruit, of raak je er juist verder door bij jezelf vandaan?
Veel doelen vertrekken stiekem vanuit een gevoel van tekort. Pas als ik een paar kilo kwijt ben, als ik fitter ben, als mijn onderneming is gegroeid of als ik de perfecte relatie heb, mag ik mij goed voelen. Daarmee leg je een voorwaarde op aan je eigen welbevinden. Je zet als het ware een hek tussen jou en het gevoel van “ik ben oké”. En als het doel niet wordt gehaald, ligt schuld of schaamte al snel op de loer.
Waar ik – en ik denk de meesten van ons – eigenlijk naar verlangen, is niet de perfecte uitkomst buiten ons, maar een innerlijke staat waarin we ons rustig, heel en genoeg voelen. Die staat is in principe altijd beschikbaar, maar we missen hem vaak omdat onze aandacht continu naar buiten gericht is – op de “wortel aan de stok”. We kijken van onszelf af, in plaats van naar binnen. Het gevoel van wel-zijn hangt minder samen met wat er allemaal gebeurt in je leven, en veel meer met hoe je innerlijk afgestemd bent op jezelf.
Van doel naar intentie
Een intentie werkt net even anders dan een doel. Bij een intentie zet je niet de uitkomst centraal, maar de manier waarop je aanwezig wilt zijn in je leven. Je kiest een innerlijke richting, een kwaliteit van zijn. Bijvoorbeeld: “Dit jaar keer ik steeds weer met mijn aandacht terug naar wat voor mij belangrijk is. Ik handel vanuit vertrouwen, geduld en acceptatie.” In zo’n intentie zit beweging. Het is geen vaste eindstreep die je wel of niet haalt. Je kunt er telkens opnieuw op afstemmen, bijsturen en weer zaaien.
Met acceptatie wordt niet bedoeld dat je alles maar goed hoeft te vinden. Het gaat erom dat je de realiteit ziet zoals die nu is, zonder jezelf daarbovenop extra spanning te geven door verzet ertegen. Juist het vechten tegen wat er is, sluit je af van de staat van wel-zijn. We kunnen het leven niet volledig naar onze hand zetten – en ergens weten we dat ook wel. Wanneer je het verzet wat zachter laat worden en meer meebeweegt met wat er nu is, ontspant je systeem. Vaak merk je dan dat de ervaring van geluk ineens veel dichterbij is dan je dacht.
Die ervaring hangt sterk samen met kwaliteiten als tevredenheid, geduld en rust. Het zijn tegenhangers van onrust, gejaagdheid en steeds maar nieuwe bergen zoeken om te beklimmen.
Doelen zijn niet verboden
Dat betekent niet dat je geen doelen meer “mag” hebben. Een doel kan juist richting, focus en plezier geven, zeker als het verbonden is met wat voor jou echt belangrijk is. Het kan helpen om jezelf één vraag te stellen:
Gaat dit doel vooral over een uiterlijk effect dat ik wil bereiken, of helpt het mij om mijn innerlijke staat van rust en vertrouwen te versterken?
Uiterlijke effecten – cijfers op de weegschaal, omzet, het perfecte plaatje – komen vaak voort uit de wensen van het ego. Intenties die je innerlijke staat ondersteunen, brengen je eerder bij een gevoel van genoeg zijn, ontspanning en vertrouwen in jezelf en verbinding met je lichaam.
Twee vliegen in één klap
Een krachtige intentie sluit concrete doelen dus niet uit. Sterker nog: je vangt er twee vliegen mee in één klap. Je richt je op een innerlijke kwaliteit (zoals rust, vertrouwen of speelsheid) én je beweegt in de richting van een gewenste uitkomst. De weg ernaartoe wordt daardoor lichter en milder. De kans dat je blijft hangen in schuld of falen als het anders loopt dan gedacht, wordt kleiner.
Misschien wil je dit jaar vriendelijker met je lichaam omgaan, meer luisteren naar je grenzen, of vaker momenten van stilte inbouwen. Waar richt jij je op aan het begin van dit nieuwe jaar? Op de wortel aan de stok, op de staat van zijn vanuit jouw (hart)verlangen, of combineer je ze? Wat je keuze ook is: een intentie mag zacht zijn, realistisch en in lijn met wie jij ten diepste bent.
Happy 2026 – met veel Beweegruimte van binnen én van buiten!
Liefs,
Judith
